Szczęśliwe
kamienie i metale dla osób spod danego znaku zodiaku
Od tysięcy lat
wśród wielu ludzi panuje przekonanie, że kamienie szlachetne
mogą przynieść szczęście, a czasami mogą być pechowe. Ta wiara nie ma
oczywiście potwierdzenia w żadnych badaniach naukowych, ale jej
korzenie opierają się o głęboką tradycję i zawierają potwierdzenie
zawarte zarówno na kartach historii jak i w doświadczeniach
wielu z nas.
Poszczególnym
kamieniom szlachetnym przypisuje się charakterystyczne, indywidualne
dla nich cechy, jak np. oddziaływanie energetyczne, moc leczenia
określonych chorób, przynoszenie szczęścia w miłości,
biznesie itp. Na ten temat rozległą wiedzę posiadali już starożytni
Babilończycy. Według nich każdy kamień posiada swoją dyszę,
której wibracja jest wtopiona w rytm kosmosu. Tą naukę
kontynuowano w starożytnych Egipcie, w Grecji i później w
Rzymie. Jest to w tym ciekawsze, że starożytni nie znali mikroskopu
elektronowego i nie byli w stanie dostrzec, że każdy kamień ma swoją
indywidualną strukturę krystalograficzną. Są to wspaniałe piramidy,
romboedry. trapeziody, wielościany stworzone z cząsteczek,
które nadają kształt krystalizującej formie. Możemy je
nazwać duszą minerału. Kryje się w nich wielka, niezgłębiona tajemnica
przyrody, która przesycając je swoimi emanacjami stworzyła
swoiste nośniki akumulowania energii kosmosu. A może istnieje jakiś
ukryty związek pomiędzy wibracjami tych struktur, wibracjami planet i
wibracjami organizmów ludzkich?
Okultyści mówią, że tak. Każda z planet emituje swoje
właściwe promieniowanie, a jak nas uczy doświadczenie, ludzie urodzeni
w różnych znakach zodiaku, a więc będący w zasięgu
różnych planet, wykazują odrębne cechy.
Wpływy
poszczególnych planet mogą być różnie odbierane
przez układy krystalitgraficzne budujące konkretne kamienie i właśnie
dlatego te kamienie mogą być nośnikami szczęśliwych lub nieszczęśliwych
energii przekazywanych człowiekowi.
Wybierz
znak zodiaku, aby zobaczyć które kamienie i metale będą
szczęśliwe, a jakich należy się wystrzegać:
BARAN
(21
III -
20 IV)
Znak Barana
jest pod wpływem Marsa - boga wojny. W znaku tym tkwi wielka energia,
niespożyta wola walki, chęć zdobywania - zarówno
dóbr materialnych jak i serc niewieścich.
Kolorem
Barana
jest czerwień. To kolor krwi i łuny pożarów, ale też i kolor
gorących ust i rozpalonych policzków. W przyrodzie czerwień
to płodności kolor życia - zarówno tego,
które powstaje, jak i tego, które istnieje i
walczy o przetrwanie. Doświadczeni ogrodnicy wiedzą, że wtedy, gdy
szron zaczyna niszczyć kolorowe rzędy kwiatów, czerwone
róże więdną najpóźniej. Nic więc dziwnego, że
kamieniem Marsa jest rubin.
Jeżeli ktoś
w
dużym skupieniu zajrzy przez
mikroskop w krystaliczną czerwień rubinu, znajdzie się w świecie
pulsującym energią karminowych ścian, siły witalnej i czegoś dziwnego,
impulsu, który inspiruje do miłości. W starożytnej Grecji
rubinowi przypisywano moc wzbudzania miłosnego zapału. W krajach
hinduistycznych - Indiach, Birmie, Chinach, Japonii w rubinie widziano
symbol powodzenia i szczęścia. To potwierdza się również i u
nas. Ale nie dla wszystkich. Osobom urodzonym w znakach: Raka, a także
Ryb i Skorpiona rubin może wprawdzie sprzyjać w przeżyciu wielkiej
miłości, ale też może być źródłem ogromnego bólu
i cierpień miłosnych.
Według
tradycji rubin posiada zdolności terapeutyczne. Sprzyja gojenia
ran psychicznych, odpędza złe sny, sprowadzając ukojenie. Starożytni
wierzyli, że rubin położony na ciele zmarłego dodatnio wpływa na
mumifikację zwłok.
Historia zna wiele przypadków, gdy wielcy władcy
przypisywali rubinowi właściwości dodawania im magnetycznej siły,
zapału do walki i bohaterskich czynów. Wielce wymownego
przykładu daje nam życie mistrza Giacomo Casanovy (nr. 02.04.1725)
znanego awanturnika i uwodziciela. Pierścień z rubinem towarzyszył mu w
niemal wszystkich jego przygodach, a gdy go sprzedał szczęście się od
niego odwróciło i samotnie wyczekiwał śmierci jako rezydent
w cudzym zamku. Ale dzięki temu powstał jego fascynujący pamiętnik.
Jako substytut pierścionka z rubinem można ofiarować baranowi
pierścionek z jaspisem barwy krwistej, koralem, bądź granatem. Korale
przeciwdziałają bułom głowy, granat uśmierza melancholię.
Metalem
Barana
jest żelazo. Polacy od zarania słowiańszczyzny wytapiali
żelazo i kochali się w tym metalu. Polskie zbroje i rynsztunek były
wysoko cenione na świecie. Stery miecz, lub szabla na ścianie, na pewno
przyniesie trochę szczęścia każdemu Baranowi Panie powinny czasami
nałożyć kute w żelazie naszyjniki lub bransolety.
Kamienie
szczęśliwe dla Barana:
Rubin w
żelazie, rubin w srebrze, krwisty jaspis w srebrze lub złocie, ciemny
koral w srebrze lub złocie, granat w srebrze lub złocie.
Kamieniami
nieszczęśliwymi mogą być:
Aleksandryt,
perły, opal
BYK
(21 IV - 21
V)
Znakiem tym
opiekuje się bogini Wenus. Bogini miłości, przyjemności ziemskich,
dostatku i umiłowania piękna. Bogini Wenus wyłoniła się z fal morskich.
Jej kolorem jest kolor morskiej wody, w której odbija się
zieleń łąk i lasów. Tak jak kobieta bywa zmienną, tak
zmienia się kolor planety Wenus od jasnozielonego przechodząc w
różowy. Planetę Wenus najlepiej można obserwować przed
świtem, kiedy unosi się nad Ziemię przynoszące nowy dzień, a wraz z nim
nowe zdarzenia i nowe nadzieje.
Kamieniem
związanym z tą planetą jest szmaragd - kamień
wiosennej zieleni. Jako kamień bogini Wenus szmaragd przede wszystkim
przynosi szczęście zakochanym. W starej tradycji do wyrobu
amuletów miłosnych używano szmaragdów. Należy
jednak pamiętać o pewnym znaczącym szczególe. Jeżeli
szmaragd podarowany jako wyraz głębokiej miłości, która
później zostanie zaprzepaszczona, to traci swój
pierwotny połysk, staje się matowy, a właścicielowi grozą zaburzenia
psychiczne. Typową ilustracją tych słów są dzieje Grigorija
Orłowa, ukochanego Katarzyny Wielkiej. W okresie rozkwitu ich miłości
Katarzyna podarowała Orłowowi 20-to karatowy szmaragd, otoczony
brylantami z wygrawerowanym na nim jej portretem. Nieco
później Orłow zrewanżował się ofiarowując carycy czwarty do
wielkości brylant na świecie - 193 karatowy klejnot został
osadzony w berle carskim. Jednakże miłość Katarzyny trwała
krótko. Jak wiemy z historii, carowa miała wielu
kochanków, w tym także braci Orłowa. Grigorij Orłow szukał
zapomnienia w wystawnym życiu, licznych ekstrawagancjach, nie znalazł
już szczęścia w miłości, a pod koniec życia była niespełna
rozumu".
Szmaragd
jest
kamieniem św. Jana Apostola. Ci
którzy noszą jego imię, a na palcu mają szmaragd,
nienależnie od posiadanego znaku zodiaku, nie powinni mieć
kłopotów materialnych. W tradycji chrześcijańskiej szmaragd
stał się kamieniem papieskim, symbolem nieśmiertelności duszy, wiary i
nadziei. Nie należy jednak zapominać, ze według okultystów
szmaragd zdobi również koronę Lucyfera. Tak czy inaczej,
kamieniowi temu można przypisać ogromne moce magiczne. Miedzy innymi
przejawia się to we właściwościach uzdrawiających szmaragdu. Jubilerzy
szlifujący kamienie doskonale wiedzą o tym, że podczas szlifowania
szmaragdu oczy nie tylko się nie męczą, ale odpoczywają. O leczeniu
oczu szmaragdem doskonale wiedział już Neron i energią wielkiego
szmaragdu leczył swoją krótkowzroczność używając go
jednocześnie jako szkła powiększającego, choć do tego celu na pewno
lepszy byłby przeźroczysty kwarc - kryształ górski.
Metalem
Wenus
jest miedź. Stąd też na pewno Bykowi dopomogą w szczęściu
wszelkie przedmioty wykonane z miedzi, spiżu, brązu, mosiądzu. Mogą to
być misterne figurki, stare przedmioty kuchenne, czy nawet ozdobne
okucia. Takie przedmioty dla Byków gorąco polecam. Szczęście
urodzonym w Byku mogą przynieść również wyroby ze złota, ale
złoto to musi zawierać jak największy procent miedzi. Na przykład złoto
trzeciej próby.
Szczęście
Bykowi
przyniesie:
Szmaragd w
miedzi, szmaragd w złocie trzeciej próby, turkus,
różowy beryl, różowy turmalin.
Nieszczęśliwe
dla Byka:
Aleksandryt,
perły, nefryt.
BLIŹNIĘTA
(22 V
- 20 VI)
Znak
Bliźniąt
jest pod opieką Merkurego, boga kupców i złodziei, lekarzy i
dyplomatów. Merkury jest również opiekunem
korespondencji, pracy twórczej oraz wszelkich inteligentnych
poczynań w każdej postaci. Planeta Merkury jest jedyną planetą w
układzie słonecznym, która cechuje zmienność położenia
ekliptyki. Przyczynę tego dziwnego zjawiska dopiero w latach
dwudziestych wyjaśnił Albert Einstein. Siła pola grawitacyjnego
Merkurego w połączeniu ze znaczną prędkością ruchu sprawiają, że elipsa
Merkurego również wiruje wokół Słońca. Tę
zmienność położenia orbity Merkurego dostrzegli już starożytni Grecy,
nazywając Merkurego posłańcem bogów, a zmiany w jego
położeniu przypisywano kontaktom z bogami.
W
astrologii
przyjmuje się, że właśnie Merkuremu wybrańcy Bliźniąt
zawdzięczają najwyższą w Zodiaku inteligencję (oczywiście
statystycznie), łatwość wyrażania myśli i zamiłowanie do wszelakich
zmian.
Kamieniem
Merkurego jest aleksandryt inaczej akwamaryna (odmiana
chryzoberylu).
Aleksandryt jest kamieniem bardzo ciekawym o niepowtarzalnych
właściwościach. Trudno jest jednoznacznie określić jego kolor, ponieważ
zmienia barwę od purpury do ciemnoniebieskiego fioletu. Zmienia też
swoją jasność. Można to tłumaczyć kątem padania światła, ale
doświadczalnie dowiedziono, że wraz z załamaniami psychicznymi osoby,
która go nosi kamień ten szybko ciemnieje.
Można założyć, że kamień ten przejmuje dobre i negatywne fale ludzkiego
organizmu. Kamień ten przynosi szczęście, ale nie wszystkim.
Szczególnie pozytywnymi względami obdarza ludzi urodzonych w
znaku Bliźniąt. Dla niektórych znaków jest
obojętny, a innym niesie nieszczęście, choroby i śmierć. Jest to
zjawisko rzadkie, pod tym względem można aleksandryt
porównać jedynie z perłami.
Wymownym
przykładem tej tezy są
dzieje rodziny Romanowych. Aleksandryt był klejnotem koronnym i stąd
też prawdopodobnie przyjęła się jego nazwa. Klejnot ten przywieziony z
Uralu szczególnie spodobał się carowi Fiodorowi i on też
przekazał umiłowanie do tego kamienia swoim następcom. Fiodor (1676 -
1682) był pierwszym z carów, który, rozmiłowany z
naukach, rozpoczął przebudowę cywilizacyjną Rosji, w kierunku kultury
zachodniej. Jego rzeczywisty następna Piotr Wielki (1682 - 1725)
stworzył podwaliny przyszłej potęgi państwa rosyjskiego. Obaj byli
Bliźniakami i im aleksandryt przynosił szczęście. Osiągnęli bardzo dużo
i obaj umarli śmiercią naturalną, czego nie można powiedzieć o
pozostałych carach i carycach.
Metalem
Merkurego jest rtęć. Z rtęci nie
można wykonać biżuterii ale na pewno dla osób urodzonych w
Znaku Bliźniąt szczęście przyniesie prezent w postaci lusterka. W
jakiej będzie oprawie zależy od wręczającego prezent, ale ważne jest to
przede wszystkim to, że rtęć jest podstawowym składnikiem powierzchni
lustrzanej. W sytuacji gdy chcemy osobie ukochanej wręczyć prezent
jubilerski rtęć można zastąpić białym złotem.
A zatem
Bliźniakom szczęście przyniesie:
Aleksandryt
w
białym złocie, bursztyn, agat, topaz.
Nie zaleca
się:
noszenia
rubinów - bo mogą one zabrać szczęście w miłości, Pereł -
Bliźniakowi mogą przynieść łzy.
RAK
(21 VI - 22
VII)
Rakowi
patronuje Księżyc. Wpływ księżyca przejawia się w skłonności do
wielkich przeżyć emocjonalnych, głębokich uczuć, a również
nadmiernej wrażliwości i nieśmiałości. Bardzo często Księżyc usposabia
do marzeń, sprzyja osamotnieniu, a nawet melancholii. Księżyc inicjuje
rozwój podświadomości, pobudza intuicję. Światło Księżyca to
odbite promienie Słońca. Nie niosą już tej jasności, żaru czy energii,
niosą natomiast jakąś magnetyczną siłę, która działa na
organizmy ludzi i zwierząt. Bardzo często w świetle Księżyca myśli
biegną ku miłości, zwierzęta wyją tęsknie, a owoce najlepiej dojrzewają
podczas pełni. Na przykład zbiory winogron zawsze przebiegają w okresie
schyłku pełni Księżyca.
Kamieniem
księżycowym jest selenit (szlachetna odmiana gipsu). Duże
jednoskośne przezroczyste kryształy wyrastają z zlepionych brył o
kolorze zbliżonym
do tarczy Księżyca. Niestety kamień ten z uwagi na bardzo małą twardość
nie jest najpraktyczniejszy w wyrobach jubilerskich.
Raczkowi niewątpliwie przyniesie szczęście leżący na komodzie kryształ
selenitu, ale szczęśliwej dla niego biżuterii należy szukać gdzie
indziej.
W tym
miejscu
jako ciekawostkę należy przypomnieć, że w
tradycji wielu narodów selenit ma właściwości godzenia
poróżnionych kochanków. Można go zatem
ofiarowywać wraz z przeprosinami. Według tradycji ezoterycznej, jeżeli
w czasie przybywającego księżyca zawiesimy selenit na drzewie,
które będzie kwitło urodzi ono wyjątkowo dużo
owoców. Podobno selenit może ostrzec swojego właściciela
przed ukrytymi wrogami. Szczególnie dotyczy to urodzonych w
znaku Raka. Jeżeli w pobliżu takiego człowieka znajdzie się ktoś wrogo
usposobiony to kamień ten na chwilę zmieni barwę na purpurową. Wiedział
o tym papież Leon X i miał kamień księżycowy o błękitnawym odcieniu.
Warto sprawdzić!
Rak jest
jedynym znakiem w Zodiaku, którego
przedstawicielom, perły nie powinny przynosić nieszczęścia. Perła nie
jest kamieniem w sensie mineralogicznyin, ale jako taki jest
rozpowszechniana w wyrobach jubilerskich. Perła powstaje w
bólu. Jeżeli pod skorupkę mięczaka (Margaritfera) dostanie
się ziarenko piasku, to zwierzątko chcąc złagodzić ból
wypuszcza śluz, który twardniejąc otacza piasek powłoką
masy. Ucisk łagodnieje, ale masa się rozszerza. Wówczas
powstaje następna warstwa i tak jak dalej.
Naturalne
specyficzne wibracje atomów pereł mają wibrację
najbardziej zbliżoną do sumy emanacji drgań ludzi z pod znaku Raka. Z
astrologii wiadomo, ze znak ten jest najbardziej narażony na
cierpienia, zwłaszcza miłosne, a dla znaku tego rządzonego przez
Księżyc, największą swą złowróżbną moc przejawiają gwiazdy
Syriusz, Kastor i Pollux. Perła stworzona w bólu niesie w
sobie piękno i grozę. Ma w sobie coś niepojętego, coś, co fascynuje,
wciąga, a później niesie gorycz, psychiczne wstrząsy, albo
niezwykle bolesne przeżycia. Perła tak mocno jak żaden kamień zżywa się
z właścicielem. Świeci pełnym blaskiem, gdy jest on silny i w miarę
zdrowy. Kiedy choruje â�� matowieje. Nie noszone perły
matowieją bardzo szybko. Pereł nie należy dawać w prezencie ślubnym,
chyba, że nowożeńcy pochodzą z pod znaku Raka.
Metalem
Raka
jest srebro.
Wyroby ze srebra są niedrogie, więc łatwo mu dać; prezent przynoszący
szczęście.
Rakowi
szczęście
przyniesie:
Perła, ale
również opal lub szmaragd, oczywiście w srebrze.
Nieszczęście
mogą przynieść:
Rubin bądź
aleksandryt.
LEW (23 VII - 22 VIII)
Znakiem tym rządzi Słońce, przy bardzo silnych wpływach Jowisza (władza) i Marsa (walka). Słońce niesie Światu życie, wielką energię, siłę, szczególni u ludzi z nim związanych; a więc chęć dominowania, władzę ambicję i autokrację. Stąd też jest rzeczą zrozumiałą, że Lew najchętniej będzie sięgać po rzeczy najdroższe to jest brylant (oszlifowany diament) i złoto. Ponieważ tak jest od tysięcy lat. Diament spośród wszystkich kamieni szlachetnych ma największą twardość, posiada najwięcej blasku, który dodatkowo zwiększa specjalny szlif brylantowy. Mówi się, że daje ogień.
Współczynnik
załamania
światła w diamencie jest tak silny, że w głąb kryształu wchodzą
promienie padające nawet pod bardzo małym kątem. W ten
sposób brylant kondensuje w sobie ogromną ilość promieni
świetlnych, które odbite z powrotem błyskają przy każdym
ruchu. Brylanty mają różne odcienie tego błysku. Dla Lwa
najcenniejszy jest połysk złoto - żółty,
najcenniejsze natomiast są brylanty jasne i oczywiście bez skaz.
Twardość i
blask sprawiły, że z kamieniem tym zaczęto od
wieków wiązać wyjątkowe właściwości duchowe.
Szczególnie w Indiach - diamentowy tron Buddy jest symbolem
niezmiennego centrum Wszechświatów. W kulturze zachodniej,
począwszy od średniowiecza, z diamentami są kojarzone takie cechy, jak
wierność i uczciwość. Stąd też wywodzi się tradycja ofiarowywania
brylantów w pierścionkach zaręczynowych.
Małe
brylanty
nie są nosicielami nieszczęść dla żadnego ze
znaków zodiaku. Inaczej z dużymi okazami. Nie każdy człowiek
jest godny nosić przedmiot emanujący tak wielką ilością światła,
którego właściwości mogą być porównywalne z
nieznanymi mocami Stąd też wszystkie znane historie wielkich
brylantów jednoznacznie opisują tragedie i śmierć swoich
bogatych właścicieli, którzy pragnęli je nosić, by w końcu
znaleźć się w zamkniętych sejfach skarbców.
I tak:
Największy brylant na świecie Culliman 530 karatów
- skarbiec koronny Anglii. Orłow 193 karaty
- skarbiec Rosji w Petersburgu. Kohi-noor (góra
światła) 186 karatów - skarbiec w Tower. Regent
137 karatów - skarbiec w Luwrze itd. Za
najbardziej nieszczęśliwy uznano brylant Hope, który
przyniósł śmierć wszystkim z kilkunastu kolejnych
właścicieli. Między innymi nosiła go Maria Antonina, żona Ludwika XVI,
tragicznie stracona na gilotynie.
Nieszczęście
mogą również
przynosić brylanty, wprawdzie mniejsze, ale noszone w dużych ilościach
jednocześnie. Ich zsumowany blask może być szkodliwy. Wiedzieli o tym
już starożytni Grecy. W momencie, kiedy Sparta osiągnęła największe
bogactwo, modne się stało wśród kobiet obwieszenie
diamentami. Wówczas król Agis wydał zarządzenie w
myśl którego diamenty mogli nosić jedynie członkowie rodziny
królewskiej. Niestety zrzędzenia te nie były respektowane, a
król został podstępnie zamordowany. Dalsze losy rozpadającej
się Sparty znamy z historii. Carom Rosji nie przyniosła szczęścia
korona Katarzyny Wielkiej, w całości wykonana z ogromnej ilości
brylantów. Niemal wszyscy następcy Katarzyny zginęli
tragiczną śmiercią. Zbyt silny blask brylantów noszonych
przez człowieka wywołuje gniew bogów.
Lwu
najpewniej
przyniesie szczęście:
Brylant w
złocie, ale również będzie szczęśliwy chryzolit, (kamień z
którym w średniowieczu wiązano funkcje i zaszczyty) a także
oliwi, topaz i bursztyn.
Nieszczęście
mogą przynieść:
Perły,
aleksandryt, szmaragd.
PANNA
(23 VIII -
22 IX)
Znakiem
Panny
rządzi Merkury, ale przy bardzo silnych wpływach Saturna. Stąd też
działanie Merkurego będzie tu miało charakter zupełnie inny, niż w
Bliźniętach. Takie właściwości Merkurego, jak: dyplomacja, uzdolnienia,
skłonność do rozumowania, inteligencja uwieńczone są przez Saturna
cierpliwością i pracowitością.
Kamieniem
Merkurego jest topaz. Jest to kamień o niezwykłych
właściwościach. Już starożytni stwierdzili, że wibracje tego kamienia
ułatwiają skupienie uwagi i koncentrację, a wibracje te najbliższe są
ludziom z pod znaku Panny. Brązowo-żołty kolor topazu symbolizuje siłę
wewnętrzną i moc. Nie bez powodu w kolorze topazu są szaty
wtajemniczonych mnichów buddyjskich. W takim kolorze nosi
szaty Dalaj Lama, podobno w takim kolorze nosił szaty Budda.
Niewielu z
nas wie, a to można sprawdzić, że w czasie burzy topaz staje się
naelektryzowany. Wówczas też u wielu ludzi, w mniejszym lub
większym stopniu wyzwalają się szczególne zdolności, a
zwłaszcza intuicja. Wiedzeni podświadomością możemy wówczas
najlepiej dokonywać wyboru w sytuacjach trudnych i zawikłanych.
Obecnie znana jest szkodliwość seansów spirytystycznych, ale
jeszcze 100 lat temu i więcej była to atrakcja towarzyska. W trakcie
takich seansów topaz noszony przez medium przyśpieszał
wyzwalanie się sił nadprzyrodzonych. Inna znana od dawna właściwość
topazu, to antidotum przeciwko złym myślom wrogich ludzi. Ze starych
dzieł ezoterycznych wiadomo, że jeśli ktoś nosi topaz tego nie dotknie
oszczerstwo, ani żadna kalumnia. Zapewne tym się kierując sułtan
Abdulkomid I podarował Katarzynie Wielkiej uprząż końską ozdobioną
jednym z najpiękniejszych topazów, w kunsztownej oprawie.
Stało się to po zawarciu traktatu pokojowego kończącego I wojnę Turecko
â�� Rosyjską. Pokonany złożył hołd zwycięzcy. Ileż w tym
prezencie było złośliwej ironii!? Przecież topaz stanowił element
ubioru konia a nie Katarzyny Wielkiej.
Topaz dla
żadnego znaku zodiaku nie jest nieszczęśliwy. Jeżeli ktoś
aktualnie nie ma pieniędzy to może zrobić ukochanej prezent z ładnie
oprawionego termometru. W termometrze jest rtęć - metal Merkurego,
opiekuna Panien.
Pannie
najpewniej przyniesie szczęście:
Topaz w
białym
złocie, ale również będą: agat, hiacynt, szafir.
Nieszczęścia
,mogą przynieść:
Perły i
aleksandryt.
WAGA (23 IX - 23 X)
Znakowi Wagi, podobnie jak Byka, patronuje Wenus – bogini miłości. Jej wpływy w znaku Wagi są jednak nieco inne. W Byku Wenus emanuje ziemską zmysłowością i pomaga uzyskać dobrobyt, w Wadze zsyła uczucia bardziej wysublimowane, działające na wrażliwość, na czar wewnętrzny i urok doceniany przez kochanego człowieka. Bardzo często Wenus w Wadze zsyła przekorę. Zwiastuje problemy miłosne, czasem niesie swojemu wybrańcowi wielkie powodzenie, ale zasłania go przed burzliwą, namiętną miłością. Jeżeli już obdarzy kogoś wielką miłością, to zazwyczaj w niedługim czasie zawiruje wokół tej miłości mnóstwo problemów.
Kamieniem Wenus jest szmaragd, ale dla Wagi najodpowiedniejszym klejnotem jest Opal i agat. Opal jest kamieniem nietypowym, nawet w sensie mineralogicznym – składa się wyłącznie z tlenu i krzemu w stosunku 2:1 Opal nie ma struktury krystalicznej w związku z czym nie ma łupliwości. Pod wpływem uderzenia może pękać w sposób trudny do przewidzenia. Jego niepowtarzalną cechą jest to, że wewnątrz struktury kamiennej znajdują się mikroskopijne kuleczki wody. One to rozpraszają światło, które odbite od szklistych powierzchni daje rzadki połysk. Tą cechę jubilerzy podkreślają szlifem kulistym (w naszyjnikach) lub półkolistym (w pierścionkach). Jeżeli opal przez długi czas jest przechowywany w suchym pomieszczeniu np. w sejfie, to wówczas matowieje, ale zwrócony wilgotnemu otoczeniu wchłania wodę i odzyskuje swój blask. W czasach stanisławowskich istniało przekonanie, że opal najlepiej zaświeci położony na zielonym oczku pawiego pióra. Kto chce niech sprawdzi. Skala barw opału jest trudna do wyliczenia. Bardzo cenne są opale czyste (przezroczyste i bezbarwne) hiality. Opale tak zwane szlachetne podobne są na pozór do porcelany, ale bywają opale w barwach od białej do niebieskiej, od żółtej do czerwonej. Według tradycji ezoterycznej opal jest kamieniem o wielkiej indywidualności. To najbardziej tajemniczy klejnot Niesamowity, groźny. Wpatrując się w niego w skupieniu można dojrzeć ukryte, niemal wszystkie barwy, niezależnie od tego czy opał jest biały, czy ognisty. Niektórym ludziom opal przynosi szczęście, ale częściej może być zwiastunem nieszczęść lub klęsk. Najczęściej opal wzmacnia wrodzone inklinacje, niezależnie od tego, czy są one dobie czy złe. Na przykład wzmacnia skłonność do wielkich uczuć, czystej, jasnej miłości, swoimi wibracjami wzmacnia w bezinteresownym działaniu na rzecz innych osób, ale również u ludzi mających skłonności do perwersji potęguje owe dewiacje. Dla tych ludzi, którzy mają w horoskopie niekorzystnie ustawionego Saturna, Marsa, a także Urana, stanowczo szkodliwe jest noszenie biżuterii z opalem.
Te niebezpieczne właściwości opalu znane są od wieków. W Rosji, na dworze carskim noszenie opali było zabronione, lub niemile widziane w różnych okresach. Gdy w Anglii odbywały się uroczystości na dworze Edwarda VII specjalny urzędnik informował gości o zakazie stawanie przed królem w biżuterii zawierającej opal lub opale. Opal szczęśliwy jest jedynie dla Wagi, może przynieść szczęście ludziom urodzonym w Skorpionie, Rybach lub Raku. Dla urodzonych w pozostałych znakach może się okazać „kamieniem fatalnym”.
W znaku Wagi również bardzo szczęśliwymi kamieniami są szmaragd i agat. Jako kamień bogini Wenus szmaragd przede wszystkim przynosi szczęście zakochanym. W starej tradycji do wyrobu amuletów miłosnych używano szmaragdów. Należy jednak pamiętać o pewnym znaczącym szczególe. Jeżeli szmaragd podarowany jako wyraz głębokiej miłości, która później zostanie zaprzepaszczona, to traci swój pierwotny połysk, staje się matowy, a właścicielowi grozą zaburzenia psychiczne. Typową ilustracją tych słów są dzieje Grigorija Orłowa, ukochanego Katarzyny Wielkiej. W okresie rozkwitu ich miłości Katarzyna podarowała Orłowowi 20-to karatowy szmaragd, otoczony brylantami z wygrawerowanym na nim jej portretem. Nieco później Orłow zrewanżował się ofiarowując carycy czwarty do wielkości brylant na świecie - 193 karatowy klejnot został osadzony w berle carskim. Jednakże miłość Katarzyny trwała krótko. Jak wiemy z historii, carowa miała wielu kochanków, w tym także braci Orłowa. Grigorij Orłow szukał zapomnienia w wystawnym życiu, licznych ekstrawagancjach, nie znalazł już szczęścia w miłości, a pod koniec życia była niespełna rozumu".
Szmaragd jest kamieniem św. Jana Apostola. Ci którzy noszą jego imię, a na palcu mają szmaragd, nienależnie od posiadanego znaku zodiaku, nie powinni mieć kłopotów materialnych. W tradycji chrześcijańskiej szmaragd stał się kamieniem papieskim, symbolem nieśmiertelności duszy, wiary i nadziei. Nie należy jednak zapominać, ze według okultystów szmaragd zdobi również koronę Lucyfera. Tak czy inaczej, kamieniowi temu można przypisać ogromne moce magiczne. Miedzy innymi przejawia się to we właściwościach uzdrawiających szmaragdu. Jubilerzy szlifujący kamienie doskonale wiedzą o tym, że podczas szlifowania szmaragdu oczy nie tylko się nie męczą, ale odpoczywają. O leczeniu oczu szmaragdem doskonale wiedział już Neron i energią wielkiego szmaragdu leczył swoją krótkowzroczność używając go jednocześnie jako szkła powiększającego, choć do tego celu na pewno lepszy byłby przeźroczysty kwarc - kryształ górski.
Agat w tradycji ezoterycznej ma właściwości dobroczynne. Nie jest niebezpieczny w żadnym ze znaków zodiaku i pod tym względem jest przeciwieństwem opalu. Agat jest również zbudowany z kwarcu, jest jego odmianą o strukturze włóknistej. W wielu odmianach ma nazwę chalcedoniu. Nie ma łupliwości, a połysk ma woskowy. Kamień ten charakteryzuje się równomiernym wstęgowym ułożeniem warstw kolorystycznych od środka ku obrzeżom. Najczęściej występuje w barwach od białej poprzez bladą różnych odcieni szarego, czasem brązowego lub zielonego. W starożytnym Egipcie z agatu wyrabiano posążki bóstw i przypisywano im magiczne właściwości. W starożytności wyrabiano z niego amulety, a także cenne kamee i pieczęcie. W Rzeczypospolitej szlacheckiej z czerwonej odmiany agatu – krwawnika wyrabiano sygnety, które nie tylko nosiła szlachta, ale również były używane do pieczętowania listów. W starożytnej Grecji i w renesansie talizmany z agatu zalecano przede wszystkim mówcom, politykom i adwokatom. Wierzono bowiem, że jest nich zaklęty dar pięknego wysławiania się. Ale nade wszystko od zamierzchłych czasów istnieje przekonanie, że agat jest kamieniem miłości. Wyroby z nich można dawać w podarunkach kochanym osobom w przekonaniu, że rozbudzą, albo umocnią wielką miłość. Dobroczynne działanie agatu rozciąga się na wszystkie znaki zodiaku, ale szczególnie jego siła przejawia się w Wadze oraz u tych ludzi, którzy noszą imię Jana Chrzciciela. Imieniny obchodzą oni w dniu 24 czerwca i wtedy, gdy zakwita kwiat paproci. Prezent z agatu ma dla nich szczególne znaczenie. Metalem znaku Wagi jest miedź, metal bogini Wenus.
Wadze szczęście przyniesie:
Opal w miedzi lub w złocie, które ma dużą domieszką miedzi; także szmaragd i agat.
Nieszczęśliwe mogą być:
aleksandryt, perła, rubin
SKORPION
(24 X -
21 XI)
Znakiem tym rządzą Pluton i Mars. Pluton (Hades) – to ponury władca podziemi, który aż do XX wieku potrafił ukrywać swoje gwiezdne wcielenie. Pluton oddziałuje na te elementy psychiki człowieka, które leżą głęboko w jego podświadomości. Stąd też skrytość i tajemniczość jego wybrańców. Często Pluton wyzwala siły paranormalne, które wzbogacone energią Marsa mogą przynosić odwagę, determinację i siłę przebicia, a czy wytyczone cele są dobre czy złe, to już jest inna sprawa.
Według tradycji ezoterycznej właściwościom Plutona najbliższe są rubin i granat.
Jeżeli ktoś w dużym skupieniu zajrzy przez mikroskop w krystaliczną czerwień rubinu, znajdzie się w świecie pulsującym energią karminowych ścian, siły witalnej i czegoś dziwnego, impulsu, który inspiruje do miłości. W starożytnej Grecji rubinowi przypisywano moc wzbudzania miłosnego zapału. W krajach hinduistycznych - Indiach, Birmie, Chinach, Japonii w rubinie widziano symbol powodzenia i szczęścia. To potwierdza się również i u nas. Ale nie dla wszystkich. Osobom urodzonym w znakach: Raka, a także Ryb i Skorpiona rubin może wprawdzie sprzyjać w przeżyciu wielkiej miłości, ale też może być źródłem ogromnego bólu i cierpień miłosnych.
Według tradycji rubin posiada zdolności terapeutyczne. Sprzyja gojenia ran psychicznych, odpędza złe sny, sprowadzając ukojenie. Starożytni wierzyli, że rubin położony na ciele zmarłego dodatnio wpływa na mumifikację zwłok. Historia zna wiele przypadków, gdy wielcy władcy przypisywali rubinowi właściwości dodawania im magnetycznej siły, zapału do walki i bohaterskich czynów. Wielce wymownego przykładu daje nam życie mistrza Giacomo Casanovy (nr. 02.04.1725) znanego awanturnika i uwodziciela. Pierścień z rubinem towarzyszył mu w niemal wszystkich jego przygodach, a gdy go sprzedał szczęście się od niego odwróciło i samotnie wyczekiwał śmierci jako rezydent w cudzym zamku. Ale dzięki temu powstał jego fascynujący pamiętnik. Jako substytut pierścionka z rubinem można ofiarować baranowi pierścionek z jaspisem barwy krwistej, koralem, bądź granatem. Korale przeciwdziałają bułom głowy, granat uśmierza melancholię.
Z granatem związany jest silny wpływ na takie cechy jak wytrwałość, odwaga, bezwzględność, mściwość, ale również duża intuicja i niebezpieczny ogień miłości gorącej i namiętnej. Jako minerał granat występuje w bardzo wielu odmianach, wszystkie jednak krystalizują w układzie regularnym, stąd jego kryształy są bardzo wyraziste. Może mieć wielką gamę barw od żółto-zielonej poprzez krwisto-czerwoną do niemal czarnej. Najczęściej kryształy granatu są przezroczyste, choć bywają wyjątki np. almadyn, zamglony, któremu od średniowiecza przypisywano właściwości magiczne. W wyrobach jubilerskich najbardziej poszukiwaną odmianą granatu jest pirop, a to ze względu na piękny krwisto-czerwony kolor i szczególną zdolność do fluorescencji, co najlepiej widać w świetle ultrafioletowym. Wysoka dyspersja światła nadaje mu mocny, purpurowy blask, kryje niebezpieczny ogień, w którym można znaleźć zaklętą miłość Skorpiona. Miłość gorącą, namiętną, szaloną, ale również gotową ranić tam, gdzie najbardziej boli.
Bardzo ciekawe właściwości okultyści przypisują granatom czarnym — malanitom. Ułatwiają bowiem rozwój intuicji prowadzącej do jasnowidzenia. Granat indyjski – Karbankuł czczony
jako święty kamień Buddy.
Granatom przypisuje się również pewne właściwości uzdrawiające. Podobno granat położony na piersiach uspokaja nerwy, pomaga walczyć z depresją i załamaniami psychicznymi. Szczęśliwym prezentem dla pani z pod znaku Skorpiona na pewno będą korale. Niegdyś bardzo pospolite w berłach królów, ozdobnej broni i biżuterii kobiet. Koral nie jest minerałem, jego pochodzenie jest organiczne, ale w sensie jubilerskim można go zaliczyć się do kamieni szlachetnych. W średniowieczu niektórzy alchemicy uważali czerwone korale za najbardziej skuteczne amulety, przynoszące opatrzność sił przyrody. Ze startych korali znany średniowieczny lekarz Paracelsus wyrabiał lekarstwa, w niektórych przypadkach bardzo skuteczne np. przeciw padaczce. Podobno połysk czerwonych korali sygnalizuje stan zdrowia właściciela. W przypadku ciężkiej choroby korale bledną. Można to sprawdzić.
Metalami Skorpiona są żelazo i rad. Żelazo jest również związane z Marsem – bogiem wojny.
Stąd też na pewno przyniosą mu szczęście podarunki ze stali np. stare elementy uzbrojenia, stalowy breloczek itp.
Skorpionowi najpewniej szczęście przyniesie:
granat w żelazie lub białym złocie; również z pewnością będą szczęśliwe rubin i czerwone korale
Mogą być nieszczęśliwe:
perły, aleksandryt, lazuryt
STRZELEC (22 XI - 21 XII)
Patronem Znaku Strzelca jest Jowisz – bóg bogów. W jego imieniu (Jovis Pater – grecki Zeus) dopatrywano się ojca, a jednocześnie światła lub blasku. Groźny bóg piorunów, bóg związków i przymierzy, nienasycony kochanek bogiń, nimf i zwykłych kobiet, najczęściej zamężnych. Jowisz swymi łaskami najchętniej obdarza ludzi o bogatym wnętrzu psychicznym, intelektualistów, twórców, nowatorów, w tym też polityków. Starożytni nazywali Jowisza „Fortuna major". Jowisz swoim podopiecznym daje wszystkiego w obfitości. Strzelcom zsyła dużo optymizmu, sympatii u ludzi, powodzenia, zwłaszcza w miłości, ale także dużo komórek tłuszczowych, dużą predyspozycję do chorób lub wypadków. Może to i dobrze, że na życie jego podopiecznych mają wpływ także inne planety i gwiazdy. Symbolem gwiezdnym znaku Strzelca jest centaur. Gwiazdozbiór Centaura można oglądać na południowej części nieba jedynie latem. Na Ziemi Centaurami byli pół ludzie. Centaur ma ludzką głowę i korpus; ludzki rozum i możliwości manualne. Natomiast szybkość, temperament i męskie walory na wzór okazałego konia. Nie wiadomo, którego z Centaurów oglądamy wśród rozgwieżdżonego nieba. Może to być Chiron, syn Kronosa mędrzec i pedagog, może Krotos syn znanego zbereźnika – bożka Pana, ulubieniec muz, na ich prośbę wzniesiony przez Zeusa do nieba, a może Folos, nieodparty uwodziciel, syn wiecznie pijanego bożka Sylena. Tak czy inaczej, jeden z Centaurów na niebie trzyma łuk, którym razi swoich przeciwników.
Kamieniem Jowisza jest szafir – bardzo cenny i ciekawy kamień. Jego kryształ ma kształt wydłużonej podwójnej piramidy. Jeżeli na czysty szafir spojrzeć pod intensywnym jasnym światłem, to można zauważyć sześciopromienny blask światła (asferyzm). Jeżeli w wyobraźni owe sześć promieni połączymy liniami, to otrzymamy figurę zbliżoną do sklepienia gotyckiego. Szafir, to takie sklepienie skierowane w górę i w dół. W mistyce żydowskiej kabały, w takiej właśnie formie zaklęty jest wszechświat. Przebiegają w nim 22 drogi łączące 10 centralnych punktów (skrzyżowań) tak jak to wyznacza asferyzm szafira. Każdy z owych punktów uprzedmiotawia abstrakcyjne pojęcie rodzaju emanacji światłości Bożej, która przechodzi w coraz bardziej zmaterializowane światy. Tak więc szafir wyraża najgłębszą tajemnicę boskości uchwyconą również w natchnieniu gotyku. Pamiętajmy, że szafir zdobił pierścień Salomona, mistyczny symbol i tajemniczą pieczęć.
Starożytni szafirowi przypisywali wiele niezwykłych właściwości. Między innymi noszony na palcu wzmacnia jasność myśli i pobudza intuicję. Podobno szafir włożony do zatrutego wina powoduje, że zaczyna ono lekko szumieć.
Mniej kosztownymi, ale również szczęśliwymi kamieniami Strzelca są turkus i ametyst Turkus pomaga w osiągnięciu bogactwa i przynosi szczęście w życiu, ametyst wzbudza
uczucia miłości, a także chroni przed utraceniem kontroli wewnętrznej w wyniku spożycia
nadmiaru alkoholu. Starożytni Egipcjanie używali turkusów do wyrobu świętych żuków,
symbolu sił witalnych. Rzeźby i rysunki ścienne skarabeuszy miały towarzyszyć faraonom w
ich wędrówkach w światach niematerialnych. Starożytni Persowie turkusami zdobili nie tylko
zbroje i broń, ale także rzędy koni które miały ich nieść do pewnych zwycięstw. To, że ametyst wpływa na rozbudzanie uczuć potwierdzają zapiski sumeryjskie, egipskie, greckie rzymskie, a nawet wczesnochrześcijańskie. Grecy uważali, że w ametyście jest zaklęty święty ogień, który Prometeusz wykradł bogom. W Chrześcijańskim Rzymie ametyst uważano za kamień błogosławiony i w związku z tym umieszczano go w oprawach naczyń liturgicznych, krzyżach, a często w pierścieniach biskupich. W Starym Sączu można obejrzeć ametystowy pierścień królowej Kingi, który rzuciła do kopalni soli. Metalami Strzelca są: cyna i kute żelazo.
Tak więc w znaku Strzelca szczęście przyniesie niewątpliwie:
szafir w żelazie, lecz może być również w białym złocie; również będą niosły szczęście: turkus i i ametyst
Mogą przynieść nieszczęście:
aleksandryt, granat, perły, opale
KOZIOROŻEC
(22 XII - 19 I)
Znakowi temu patronuje Saturn, bóg czasu, powagi, surowy nauczyciel, ale jednocześnie przewodnik w systematycznej pracy i zdobywaniu założonych celów. Wybrańcy tego znaku w swoim rozwoju życiowym posuwają się powoli z uporem, często poprzez cierpienia, ale wytyczone cele najczęściej osiągają.
Symbolem tego znaku jest Koziorożec stojący na dwóch nogach. Najstarsza z odkrytych rzeźb z pierwszej połowy III tysiąclecia p.n.e., znaleziona w grobach królewskich w Ur przedstawia takiego Koziorożca. Wykonany on jest ze złota, masy perłowej i lapis-lazuli (lazurytu). Już starożytni Sumerowie doskonale poznali niebo nad nimi i opisali konstelacje gwiezdne, znali znaki zodiaku. A odkąd przed ludzkością odsłoniły się tajemne wpływu gwiazd, Koziorożca zawsze wiązano z Saturnem. Saturna czczono specjalnie jako opiekuna mędrców, kapłanów, a także górników.
Starożytni Grecy wierzyli, że naszą cywilizację poprzedzała inna, której patronował Saturn. Według nich był to okres zwany „złotym wiekiem ludzkości, czasy wielkiego, powszechnego dobrobytu. Dzisiaj gdy znany jest i obliczony ruch percesyjny Ziemi wiemy, że oś Ziemi obracając się ruchem stożkowym niby „bączka-zabawki”, zatacza koło wokół własnej osi w okresie 26 tysięcy lat. W tym czasie umowna linia wyprowadzona z osi Ziemi, gdzieś daleko w nieboskłonie przechodzi poprzez 12 znaków zodiaku. Stąd pochodzą okresy zwane w astrologii erami odpowiadającymi tym konstelacjom. W roku 2001 zakończyła się Era Ryb, okres znamienny powstaniem chrześcijaństwa. Jak wiemy, symbolem chrześcijan była ryba. Poprzednią – Erę Barana cechowały ofiary z baranka, większość ludzi prowadziła życie koczownicze. Okres jeszcze wcześniejszy to Era Byka. Byk w starożytnym Egipcie był utożsamiany z największym z bogów i jemu głównie składano ofiary. Możemy w przybliżeniu obliczyć, że Era Koziorożca miała miejsce około 26 tysięcy lat temu. Żadne dokumenty historyczne tego nie potwierdzają, musiało to być jeszcze przed Atlantydą, ale przecież teoretycznie każda cywilizacja na Ziemi może zginąć, a przetrwa jedynie w legendach. Saturn jednak pozostał symbolem dobrobytu. Grecy wierzyli w istnienie rogu obfitości, był to róg kozy Amaltei, matki mlecznej Zeusa. Żydzi w Nowy Rok dęli w rogi kozie, wierząc, że to może zapewnić im dobrobyt, starożytni Słowianie czcili kozła widząc w nim moc guślarza, który może sprawić, że ich oczekiwania będą spełnione.
W starożytnej Grecji i w Rzymie uroczyście obchodzono Saturnalia, święto Saturna. Z czasem Saturnalia przeistoczyły się w Sylwestra – obchody Nowego Roku. Metalem Saturna jest ołów. Starożytni wierzyli, że roztopiony ołów jest płynem bogów. Zeus – bóg bogów, wyobrażany był z piorunami w rękach. Ołów zaś jest tym metalem, który neutralizuje silę piorunów (np. w piorunochronie). W średniowieczu różni czarnoksiężnicy właśnie z ołowiu usiłowali otrzymać złoto. Dzisiaj wiemy, że jest to teoretycznie możliwe, ponieważ oba te pierwiastki znajdują się w tym samym 6 układzie okresowym tablicy Mendelejewa, a różni je liczna atomowa. Wybijając z jądra atomu ołowiu 3 neutrony i odpowiadająca im ilość protonów, można otrzymać złoto. Pozostaje pytanie, skąd średniowieczni alchemicy wiedzieli, że najwłaściwszym metalem do tego typu eksperymentów jest ołów.
Kamieniem Saturna jest czarny onyks – będący odmianą chalcedonu – minerału pochodzącego z krystalizacji krzemionki. Inne jego odmiany to np. agat, karneol, chryzopraz. W onyksie można wyczuć nieprzeniknioną głębię czerni, w której może się kryć groza. Dziś już nikt nie boi się ciemności nocy, natomiast wielu ludzi w nocy najlepiej pracuje twórczo. Onyks, poprzez swoje właściwości, zawsze będzie przyjacielem tych, co dążą do poznania tajemnic świata. Doświadczenia setek pokoleń uczy, że noszony na palcu onyks chroni przed sytuacjami, w których właściciel pierścionka mógłby zostać upokorzony lub poniżony, chroni od upodlenia i niesławy. W XIX w. onyks używany był często do wyrobu sygnetów z herbem rodowym. Daje energię tym, którzy poprzez ciężką i mozolną pracę powoli wspinają się do celu, może natomiast okazać się kamieniem fatalnym dla wszelkiego rodzaju cwaniaków i egoistów. Szczególnie dobroczynne działania onyksu obejmują ludzi urodzonych w znaku Koziorożca.
Wiadomo, że chcąc zrobić przyjemność Koziorożcowi należy mu kupić przedmiot elegancki i markowy. Jeśli ma przynosić szczęście to najlepiej żeby wykonany był z ołowiu. Mogą to być np. szachy z ołowianymi pionkami, maskotka, czy podstawka.
Szczęśliwe dla Koziorożca:
Wyroby z ołowiu, pierścionek lub breloczek z onyksem, chalcedonem w żelazie lub srebrze.
Nieszczęśliwe mogą być:
opal, perła, koral
WODNIK
(20 I - 18 II)
Znak Wodnika przedstawia mężczyznę wylewającego wodę z dużego dzbana. Jedna z wersji mitologii greckiej podaje, że człowiek ten nazywa się Ganimedes. Jest on synem Trosa, króla Troi. W młodości był najpiękniejszym młodzieńcem na świecie. Zeus zachwycony jego urodą przeniósł go na Olimp. Prawdopodobnie się w nim nawet zakochał i chciał go zaprosić do swojego łoża. Ponieważ stanowczo sprzeciwiła się temu Hera, żona Zeusa, więc z konieczności ustąpił, ale dał chłopcu nieśmiertelność i uczynił go podczaszym bogów Olimpu. Wizerunek Ganimedesa Zeus uniósł w niebo, umieścił wśród gwiazd i nadał mu imię Wodnika. Rzymianie nazywali Wodnika Aquarius lub Wersavius – czyli ten co chlusta wodą, czyli deszczem. Amfora Wodnika stanowiła źródło obfitości w wodę, która może być przyczyną klęsk żywiołowych lub bogatych plonów. Ludziom urodzonym w znaku Wodnik patronuje Uran – bóg, który pierwszy panował nad Światem. Jego matka, a jednocześnie żona urodziła Tytanów, Sturąkich olbrzymów i Cyklopów. Najmłodszy z Tytnów – Kronos (Saturn) był ojcem Zeusa, Neptuna i Plutona. Uran patronuje wszystkiemu co nowoczesne, wielkim przemianom, obalaniu starych przyzwyczajeń i promocji nowości. W pewnych okresach życia Uran wyzwala u swoich wybrańców ogromną energię psychiczną, potęguje zdolności twórcze, gwałtowne doznania, głębokie afekty. Czyny Wodników są wówczas nieoczekiwane i niezwykle śmiałe. Ich zachowania w miłości są bardzo impulsywne, emocjonalne. Wodnik łatwo ulega porywom fascynacji, często zakochuje się przeżywa wiele miłości, ale czasem potrafi przegapić życiową szansę.
Kamieniem dla Wodnika jest burstyn, ale także ametyst i aleksandryt.
Bursztyn, jako kamień jubilerski związany z Uranem ma dziwne i nietypowe właściwości. Po pierwsze nie jest minerałem, tylko zakrzepłą żywicą prastarych sosen Pinus Silvestris), które w zamierzchłej przeszłości zostały zalane przez morze (tak zwane Morze Joldiowe). Po drugie, w ultrafioletowym świetle ma zdolności do biało-szarej lub niebieskiej fluorescencji. Po trzecie dobrze przewodzi prąd elektryczny, a pocierany wełną staje się elektrycznie ujemnym. Dzięki tym właściwościom jest pomocny przy leczeniu wielu dolegliwości np. niedomagań gardła lub bólów głowy. Naszyjniki z bursztynu noszone na piersiach ludzi chorych zmieniają wygląd. Przezroczyste bursztyny staja się mętne, co jest dowodem oddania magnetyzmu bursztynu choremu organizmowi. Nalewki alkoholowe sporządzane ze sproszkowanego bursztynu stosowane były od czasów starożytnych przy leczeniu chorób gardła, oskrzeli i przy przeziębieniach. Również dym z palonego bursztynu ma właściwości lecznicze. Stajnie okadzane bursztynem utrzymują zdrowotność rasowych koni i wpływają regenerująco na konie zmęczone. Według okultystów, bursztyn jest symbolem optymizmu i wiecznie odradzającej się energii życia, co jest typowe dla Wodnika.
Aleksandryt inaczej akwamaryna (odmiana chryzoberylu) jest kamieniem bardzo ciekawym o niepowtarzalnych właściwościach. Trudno jest jednoznacznie określić jego kolor, ponieważ zmienia barwę od purpury do ciemnoniebieskiego fioletu. Zmienia też swoją jasność. Można to tłumaczyć kątem padania światła, ale doświadczalnie dowiedziono, że wraz z załamaniami psychicznymi osoby, która go nosi kamień ten szybko ciemnieje. Można założyć, że kamień ten przejmuje dobre i negatywne fale ludzkiego organizmu. Kamień ten przynosi szczęście, ale nie wszystkim. Pozytywnymi względami obdarza ludzi urodzonych w znaku Wodnika. Dla niektórych znaków jest obojętny, a innym niesie nieszczęście, choroby i śmierć. Jest to zjawisko rzadkie, pod tym względem można aleksandryt porównać jedynie z perłami.
Innym szczęśliwym kamieniem Wodnik jest Ametyst. W stanie naturalnym wykwita on w postaci piramidalnych kryształów o pięknej, głęboko fioletowej barwie. W starożytności z dużych kryształów Ametystu wyrabiano naczynia do picia mocnych trunków. Jedną z ciekawych właściwości Ametystu jest to, że przeciwdziała on upiciu się. Cechę tego kamienia znano od najdawniejszych czasów. Nazwa Ametyst pochodzi od imienia pięknej nimfy leśnej Ametyst. Zakochał się w niej bożek wina Bachus i ciągle się jej narzucał. Piękna nimfa odrzucała amory wiecznie pijanego bożka, Ale w końcu zaczęła się go bać. Wówczas bogini Diana przemieniła ją w cudowny kamień, a wzruszony Bachus obdarzył ten kamień właściwościami pokonywanie skutków pijaństwa. Po grecku Ametyst oznacza - uśmierzający opilstwo.
Chcąc zrobić przyjemność Wodnikowi trudno jest mu ofiarować prezent z metalu radioaktywnego, ale można mu kupić jakiś przedmiot zawierający Ąluminium, z bursztynem, ametystem lub aleksandrytem.
Metale szczęśliwe dla Wodnika:
Uran, metale radioaktywne, ale także aluminium. Najszczęśliwsze będą wyroby jubilerskie z bursztynu (koniecznie w srebrze). Ale również szczęście mogą przynieść – Aleksandryt czy Ametyst w złocie lub srebrze.
Nieszczęśliwe mogą być:
selenit, opal, perły
RYBY (19 II - 20 III)
Patronem znaku Ryb jest Neptun. Według astrologii Neptun włada nieświadomymi siłami instynktu i wzruszeniami. Stąd też ludzie urodzeni w tym znaku najczęściej przejawiają jakieś zdolności artystyczne. Statystycznie najwięcej ludzi sztuki wywodzi się z pod tego znaku. Zgodnie z mitologią Grecką, Neptun (Posejdon), króluje nad wszystkimi zjawiskami przyrodniczymi związanymi z wodą i oczywiście jest panem mórz. Małżonką Neptuna jest nimfa wodna Amfitria. Początkowo piękna nimfa nie chciała obleśnego starca, ale w końcu uległa widząc ogromne bogactwa Neptuna, które pokazał jej swat imieniem Delfinos. Neptun w podzięce za te starania uwiecznił na niebie wizerunek Delfinosa - jest to konstelacja Delfina. Działalność Neptuna nie ograniczała się wyłącznie do jego opieki nad żeglarzami. Neptun ukochał konie i w starożytnym Rzymie patronował wyścigom konnym. To właśnie on wynalazł uzdę. W Święto Neptuna - Neptunalia obchodzono 23 lipca. Obecnie dzień ten może być szczęśliwy dla tych wszystkich, którzy urodzili się w znaku Ryb. Na całym Świecie, niezależnie od kultur czy położenia geograficznego ryby wiązano z miłością. W Indiach, boginię miłości przedstawiano bardzo często w otoczeniu ryb. Podobnie w starożytnych Chinach. Z morza wypłynęła bogini miłości Wenus, na muszli ciągniętej przez ryby. Piękna i tajemnicza fenicka bogini Astarte przedstawiana była w otoczeniu ryb. Dawni Chrześcijanie znani ze swej miłości do Boga i ludzi jako znak rozpoznawczy wybrali rybę. Ta tradycja przetrwała do dziś w symbolice Chrześcijańskiej i stąd też uprzednią epokę nazwano Epoką Ryb.
Ludzie urodzeni w znaku Ryb są zazwyczaj delikatni, wrażliwi, często niezrozumiali dla otoczenia. Rzadko robią kariery finansowe, natomiast są stworzeni do przeżycia miłości głębokiej i wzruszającej. Kobiety z pod tego znaku są pełne powabu i kokieteryjnej uległości, subtelne i pozornie łagodne.
Metalem Neptuna jest cyna. W złożach cynie często tkwią kamienie półszlachetne: beryle, topazy, kwarce itp. Stopem cyny z miedzią jest brąz. Metal ten był znany już w głębokiej starożytności. Historycy okres pomiędzy 2500 - l000 lat p.n.e. nazwali Epoką Brązu. W zbrojach z brązu walczono pod Troją 1180 p.n.e. Pitagoras (572 - 497) twierdził, że w świątyni Artemidy odnalazł tarczę, która podobno należała do niego, w jednym z jego poprzednich wcieleń. Był wtedy wojownikiem i zginął pod Troją. Być może stan tarczy po sześciuset latach, dlatego był względnie dobry, że brąz pokrywa się patyną, która zapobiega korozji.
Kamieniami związanymi ze znakiem Ryb są: akwamaryn (beryl w niebieskiej odmianie), szmaragd i koral. Nazwa akwamaryn związana jest z symboliczną barwą wody. Aqua (łac. Woda). Jest to piękny, szklisty kamień, ale znany z tego, że szczęście przynosi wyłącznie ludziom z pod znaku Ryb, czasami Bliźniąt i Wodnika. W znakach tych zielone i błękitne akwamaryny podobno w sposób istotny działają kojąco na układ nerwowy. Wybrańcom pozostałych znaków nie zalecam noszenia biżuterii z tym kamieniem.
Szczęśliwy dla Ryb jest również szmaragd. Jest on kamieniem św. Jana Apostola. Ci którzy noszą jego imię, a na palcu mają szmaragd, nienależnie od posiadanego znaku zodiaku, nie powinni mieć kłopotów materialnych. W tradycji chrześcijańskiej szmaragd stał się kamieniem papieskim, symbolem nieśmiertelności duszy, wiary i nadziei. Nie należy jednak zapominać, ze według okultystów szmaragd zdobi również koronę Lucyfera. Tak czy inaczej, kamieniowi temu można przypisać ogromne moce magiczne. Miedzy innymi przejawia się to we właściwościach uzdrawiających szmaragdu. Jubilerzy szlifujący kamienie doskonale wiedzą o tym, że podczas szlifowania szmaragdu oczy nie tylko się nie męczą, ale odpoczywają. O leczeniu oczu szmaragdem doskonale wiedział już Neron i energią wielkiego szmaragdu leczył swoją krótkowzroczność używając go jednocześnie jako szkła powiększającego, choć do tego celu na pewno lepszy byłby przeźroczysty kwarc - kryształ górski.
Również szczęśliwy dla Ryb jest koral. Koral to klejnot królewski, przy tym często noszony i nie drogi. Czerwony kolor koralu harmonizuje z czerwienią płaszczy królów i biskupów. W. starożytności stanowił element dekoracyjny w oprawie z pereł, w rękojeści szabel lub stanowił wykończenie bogatych szat. W Indiach uważa się, że korale chronią przed złem, a po śmierci osłaniają od złych duchów. Dlatego też biżuteria z korali jest często palona razem z ciałem zmarłego.
Średniowieczny lekarz Paracelsus proszkiem z utartych korali leczył padaczkę, podobno z dobrym skutkiem. Według wierzeń ludowych, kiedy korale noszone na szyi bledną, to oznacza to, że w organizmie rozwija się jakaś choroba.
Najszczęśliwsze dla Ryby są:
Niebiesko-zielony akwamaryn w srebrze, szafir i koral w srebrze